WIELKI ARLEKIN – HENRY WOODWARD

AN00652572_001_lHenry Woodward, wielki Arlekin, debiutował na scenie 1 stycznia 1729 r. Mając zaledwie piętnaście lat zagrał w Lincoln`s Inn Fields Żebraka Filcha oraz Ben Budge`a w skróconej wersji „Opery żebraczej”. Trzy lata później po raz pierwszy zagrał Arlekina w pantomimie „Pomysłowość Arlekina”. Po latach okazało się, że nikt tak jak on nie potrafi zachwycić publiczności umiejętnościami mimicznymi.

 

Mając dwadzieścia lat, był już Woodward uznanym Arlekinem, zaczął nawet karierę librecisty pantomimicznego. Pantomimy stały się wówczas tak popularne, iż teatry wprowadziły wielokrotnie wyższe ceny w dniu premier kolejnych przedstawień. Może warto i dziś zastosować tę metodę?

 

Co najciekawsze, sukcesy, jakie osiągał Henry Woodward, nie zostały podparte żadnym wykształceniem. Arlekin zawdzięczał je niewątpliwemu talentowi oraz stałej pracy nad sobą. Sam Churchill mówił o nim, że jego gra przemawiała do widza dzięki stosowanym małpim sztuczkom: wykrzywianiu i wykręcaniu wszystkich części ciała.

 

Jako Arlekin osiągnął najwyższy stopień mistrzostwa w scenach jedzenia owoców. Podobno w jednej z pantomim przy dźwiękach cichej muzyki siadał przy pustym stole i grał, że bierze do rąk garść porzeczek. Podnosił ją do góry, potrząsał i jadł. Później próbował czereśni, po czym wypluwał nieistniejące przecież pestki. Wprawiał w zachwyt widzów jedząc agrest, po czym jak gdyby nigdy nic obierał jabłko, wysysał sok z pomarańczy lub brzoskwini. Publiczność nigdy nie miała kłopotu ze zrozumieniem, jaki owoc akurat je.

 

Z uwagi na misterne ułożenie ciała zwykło się go określać mianem Arlekina Póz. Nauczono się jego języka, kiedy np. wyciągał do przodu ramię, a następnie cofał je i wyciągał je ponownie, wiadomo było, że to tzw. pozdrowienie Arlekina.

 

Jutro opowiem o ostatnich pantomimicznych występach Woodwarda, dziś dodam jeszcze tylko, iż zupełnym przypadkiem dziś podczas Warszawskich Targów Książki dowiedziałem się o istnieniu przepastnych archiwów w Instytucie teatralnym. Na dniach zaczynam poszukiwania informacji o pantomimie. Może znajdę coś, o czym nikt już nie pamięta?

 

Włodzimierz Neubart
Chochlik kulturalny